30 ปีที่โหยหา…ชายพิการไร้ขาสองข้าง ปาฏิหาริย์ที่รอคอย คือการได้กอด “แม่” อีกสักครั้ง

30 ปีที่โหยหา… ชายพิการไร้ขาสองข้าง ปาฏิหาริย์ที่รอคอย คือการได้กอด “แม่” อีกสักครั้ง

สรุปม้วนเดียวจบ! เรื่องราวสุดสะเทือนใจของ “พี่กบ” ชายวัย 43 ปี ผู้เสียขาสองข้างจากภัยเงียบ ดื่มน้ำน้อย ลุยตามหาแม่ทั่วระยองจนเจอจุดพลิกผัน คนที่พบกลับเป็น “คนชื่อซ้ำ” วอนสังคมช่วยตามหาต่อ

เรื่องราวชีวิตสุดทรหดของ “พี่กบ” ชายวัย 43 ปี ที่ต้องสูญเสียขาทั้งสองข้างอย่างกะทันหันเพียงเพราะพฤติกรรม “ดื่มน้ำน้อย” จนกลายเป็นโรคร้าย

แม้ชีวิตจะเจ็บปวดและยากลำบาก แต่มุมเล็กๆ ในหัวใจเขายังคงมีความฝันเดียว คือการได้พบและกอด “แม่” ผู้พลัดพรากไปนานกว่า 30 ปีอีกสักครั้งในชีวิต โดยมีภรรยาคู่ชีวิตและทีมงาน “อีเต้ยอีจัน” ร่วมเคียงข้างสานฝัน

การตามหาเริ่มต้นขึ้นที่ อ.มาบตาพุด จ.ระยอง ทีมงานต้องฟันฝ่าทั้งอุปสรรคสถานที่ราชการปิดในวันหยุด และสายฝนที่กระหน่ำลงมาอย่างหนัก ตระเวนถามชาวบ้าน ร้านค้า รวมถึงได้รับการช่วยเหลือจากผู้นำชุมชนและพ่อค้าไอติม จนทราบว่าแม่ของพี่กบคือ “แม่ค้าขายก๋วยเตี๋ยว” ในพื้นที่ แต่เมื่อลงลึกเชิงพื้นที่ ทั้งร้านค้า ห้องเช่า และซาเล้งในระยอง ต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า “รู้จักแต่ไม่เจอนานแล้ว”

ความหวังฉายแสงขึ้นอีกครั้งเมื่อป้าร้านส้มตำช่วยโทรศัพท์ติดต่อนัดหมายให้ แต่สุดท้ายกลับต้องพบกับความจริงอันเจ็บปวด เมื่อปลายสายกลายเป็นเพียง “คนชื่อ-นามสกุลซ้ำกัน” ทำให้ภารกิจในพื้นที่ระยองต้องหยุดชะงักลง

30 ปีที่โหยหา… ชายพิการไร้ขาสองข้าง ปาฏิหาริย์ที่รอคอย คือการได้กอด “แม่” อีกสักครั้ง

อีเต้ยอีจัน จึงขอเปิดรับเบาะแสจากทั่วประเทศ ประกาศตามหาหญิงชื่อ “แหม่ม หรือ พิกุล แต้มพงษ์” อายุราว 60 ปีต้นๆ ลักษณะสูงใหญ่ ผิวขาว เป็นชาวพุทธที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลาม มีลูกชายชื่อ “กบ” กับอดีตสามีชื่อ “ป๋าซัน” ที่มาบตาพุด จ.ระยอง โดยเบาะแสล่าสุดคาดว่าเธออาจย้ายไปมีครอบครัวอยู่ที่ จ.ชุมพร ขอความช่วยเหลือจากทุกคนในสังคม ร่วมเป็นสื่อกลางส่งต่อข้อมูล เพื่อช่วยให้ลูกชายพิการคนหนึ่ง ได้มีโอกาสกอดแม่ของเขาอีกครั้ง ตราบที่หัวใจของเขายังคงมีแรงเต้นอยู่

ขอบคุณ... https://www.ejan.co/etoey/2x0uyv6z0uyo

ที่มา: ejan.co/มูลนิธิพัฒนาคนพิการไทย 25 ส.ค. 69
วันที่โพสต์: 25/08/2569 เวลา 14:14:50 ดูภาพสไลด์โชว์ 30 ปีที่โหยหา…ชายพิการไร้ขาสองข้าง ปาฏิหาริย์ที่รอคอย คือการได้กอด “แม่” อีกสักครั้ง